Algemene voorwaarden, ook wel eens in de volksmond als "kleine lettertjes" aangeduid, zijn voorwaarden die gelden voor een bepaald soort overeenkomsten, of zelfs alle overeenkomsten die de gebruiker sluit. Ze zijn vaak in kleine letters achterop de overeenkomst gedrukt, of toegevoegd als bijlage. Algemene voorwaarden kunnen onder andere inhouden:

Leveringsvoorwaarden en levertijd;
Regels met betrekking tot (te late) betaling;
Geldend recht en bevoegde rechtbank;
Garanties en exoneraties.
Ook al hoeft niet afzonderlijk voor de algemene voorwaarden te worden getekend, toch maken ze deel uit van de overeenkomst. Met name in consumentensituaties valt over de algemene voorwaarden niet te onderhandelen.

Dit artikel gaat over algemene voorwaarden in het Nederlands Burgerlijk Wetboek, dat op 1-1-1992 in werking is getreden. In het oud Burgerlijk Wetboek bestond geen zelfstandige regeling omtrent algemene voorwaarden. De bepalingen, die verband hielden met algemene voorwaarden, vormden een ware lappendeken. Aan die situatie heeft de Nederlandse wetgever een einde willen maken door een aparte afdeling in het Burgerlijk Wetboek, bij afkorting ook wel B.W. genaamd, te wijden aan de algemene voorwaarden.

Algemene voorwaarden moeten daarom aan de wederpartij worden overlegd, of de wederpartij moet redelijkerwijs geacht kunnen worden kennis te hebben genomen van deze Algemene voorwaarden. Voor consumenten komt het er in de praktijk op neer dat de Algemene voorwaarden bij de het sluiten van de overeenkomst meteen in te zien moeten zijn.